اختلالاتاختلالات عصبی_شناختی

اختلال عصبی-شناختی ناشی از بیماری هانتینگتون

Neurocognitive disorder due to Huntington's desease

گرچه اختلال عصبی-شناختی ناشی از بیماری هانتینگتون عمدتا نوعی بیماری است که از دست دادن کنترل حرکتی را شامل می‌شود، اما اختلال عصبی تباهشی است که می‌تواند بر شخصیت و کارکرد شناختی نیز تاثیر بگذارد. پژوهشگران، بیماری هانتینگتون را تا نابهنجاری در کروموزوم ۴ که باعث می‌شود پروتئینی که اکنون به هاتینگتون معروف است، انباشته شود و به سطح سمی برسد، ردیابی کرده‌اند.

نشانه ها اولین بار در طول بزرگسالی، بین ۳۰ تا ۵۰ سالگی آشکار می‌شوند. این بیماری، مرگ نورون ها در ساختارهای زیر قشری که رفتار حرکتی را کنترل می‌کنند، شامل می‌شود.

چند اختلال در بیماری هانتینگتون روی می‌دهند که از تغییر کارکرد شناختی تا تغییرات اجتماعی و شخصیت گسترش دارند. ما این بیماری را به اختلالات خلقی، تغییرات در شخصیت، تحریک‌پذیری و قابلیت انفجار، خودکشی‌گرایی، تغییرات در تمایلات جنسی و دامنه‌ای از نقایص شناختی خاص ربط می‌دهیم، به دلیل این نشانه ها، امکان دارد که متخصصان بالینی اشتباها این اختلال را اسکیزوفرنی یا اختلال خلقی تشخیص دهند، حتی اگر فرد هیچ سابقه‌ای نداشنه باشد که به این اختلالات اشاره داشته باشد. افراد مبتلا به بیماری هانتینگتون به علت کاهش توانایی در برنامه‌ریزی، شروع کردن یا انجام دادن فعالیت‌های پیچیده، می‌توانند بی‌احساس نیز به نظر برسند. جنبش حرکتی کنترل‌نشده‌ی آن‌ها در انجام مستمر هرگونه رفتار، حتی حفظ کردن وضع اندامی عمودی، اختلال ایجاد می‌کند، و سرانجام، اغلب افراد مبتلا به بیماری هانتینگتون زمین‌گیر می‌شوند.

ملاک‌های تشخیص اختلال عصبی-شناختی عمده یا خفیف ناشی از بیماری هانتینگتون :

ملاک‌ها برای اختلال عصبی-شناختی عمده یا خفیف برآورده شده‌اند.

  • شروع پنهان و پیشرفت تدریجی وجود دارد.
  • بیماری هانتینگتون که از لحاظ بالینی ثابت شده است، یا خطر بیماری هانتینگتون براساس سابقه‌ی خانوادگی و آزمایش ژنتیک، وجود دارد.
  • این اختلال عصبی-شناختی ناشی از بیماری جسمانی دیگر نیست و با بیماری روانی دیگر بهتر توجیه نمی‌شود.
پیشنهاد می‌شود:  اختلال نشانه جسمانی

علل بروز اختلال عصبی-شناختی ناشی از بیماری هانتینگتون :

علت بیماری هانتینگتون، نوعی اختلال تحلیل برنده عصبی اتوزومی غالب است که در تمام نژادها به چشم می‌خورد و به علت جهش‌هایی در ژن HD  ایجاد می‌شود. این ژن حاوی یک توالی تکرار شونده سه نوکلئوتیدی(CAG )است که برای تشخیص بیماری هانتینگتون به کار می‌رود. در این بیماری هسته دم‌دار تالاموس، ساقه مغز و قسمت‌های دیگری از مغز آتروفی میگردد.

درمان:

در حال حاضر، هیچ درمان علاج‌دهنده‌ای برای بیماری هانتینگتون وجود ندارد. درمان بر مراقبت حمایتی و نیز اداره دارویی مشکلات رفتاری و عصبی متمرکز است. با پیشرفت بیماری، بستری کردن در آسایشگاه‌ها لازم می‌شود. علایم بی‌خوابی، اضطراب، و افسردگی را می‌توان با مصرف بنزودیازپین‌ها و ضدافسردگی‌ها رفع کرد.علایم عصبی را می‌توان با داروهای آنتی سایکوتیک پرقدرت یا آنتاگونیستهای سروتونین، دوپامین درمان کرد. مشاوره ژنتیک مهمترین مداخله می‌باشد.مراقبت‌های لازم افسردگی شدید یکی از مشکلات عمده در بیماران می‌باشد که نیازمند توجه بیشتر به بیمار است. بیمار در معرض ناتوانی جسمی برای انجام کارهای روزمره، احتمال آسیب به خود یا دیگران، افزایش خطر عفونت می‌باشد.

مطالب مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن