اختلالاتاختلالات عصبی_شناختی

اختلال عصبی شناختی ناشی از بیماری آلزایمر یا فراموشی

Neurocognitive disorder due to Alzheimer`s disease

اختلال عصبی شناختی ناشی از بیماری آلزایمر یا فراموشی ، نوعی اختلال عصبی_شناختی است که با تضعیف‌های پیش‌رونده و تدریجی در حافظه، یادگیری و حداقل یک زمینه‌‌ی  شناختی دیگر ارتباط دارد. اولین نشانه‌های ضعف حافظه، قبل از تغییراتی واقع می‌شوند که سرانجام به مرگ ناشی از عوارضی چون ذات‌الریه منجر می‌شود.

بیماری آلزایمر اولین بار در سال ۱۹۰۷ توسط روان‌پزشک و نوروپاتولوژیست آلمانی، آلویس آلزایمر(۱۹۱۵-۱۸۶۴) گزارش داده شد که مورد «Auguste D» زن ۵۱ ساله‌ای را مستند کرده‌بود که از ضعف حافظه و گم‌گشتگی درباره‌ی زمان و مکان شکایت داشت. گرچه هنوز در مورد اینکه چه عواملی موجب فرایند تباهی مغز می‌شوند که اساس این بیماری را تشکیل می‌دهد، توجیهی وجود ندارد، ولی ما اصطلاح بیماری آلزایمر را با تحلیل‌رفتگی مغزی شدید که در اوگوست D مشاهده شده، به علاوه‌ی تغییرات میکروسکوپی مخصوص در بافت مغز مرتبط می‌دانیم.

ملاک های تشخیص اختلال عصبی شناختی ناشی از بیماری آلزایمر :

ملاک ها برای اختلال عصبی_شناختی عمده یا خفیف برآورده شده‌اند.

  • شروع پنهان و پیشرفت تدریجی اختلال در یک یا تعداد بیشتری از زمینه های شناختی وجود دارد (برای اختلال عصبی-شناختی عمده، حداقل دو زمینه باید معیوب باشند).
  • ملاک‌ها برای بیماری آلزایمر احتمالی یا ممکن به صورت زیر برآورده شده‌اند:

برای اختلال عصی-شناختی عمده:

  • بیماری آلزایمر احتمالی در صورتی تشخیص داده می‌شود که هریک از موارد زیر وجود داشته باشد؛ در غیر این صورت، بیماری بیماری آلزایمر ممکن باید تشخیص داده شود.
    ۱٫ شواهدی از جهش ژنتیکی علیتی بیماری آلزایمر که از سابقه ی خانوادگی یا آزمایش ژنتیکی به دست آمده باشد.
    ۲٫ هر سه مورد زیر وجود دارند:

    • شواهد روشنی از کمبود در حافظه و یادگیری و حداقل یک زمینه ی شناختی دیگر (بر اساس سابقه ی مشروح یا آزمایش نوروپسیکولوژیکی متوالی).
    • کاهش به طور یکنواخت پیش‌رونده، تدریجی در شناخت، بدون وضعیت های ثابت طولانی.
    • بدون شواهدی از سبب‌شناسی مختلط (یعنی فقدان بیماری تباهش عصبی یا مغزی_عروقی دیگر، یا بیماری عصبی، روانی، یا سیستمی دیگر یا بیماری دیگری که احتمالا به کمبود شناختی کمک کرده‌باشد).
پیشنهاد می‌شود:  اختلال انزال زود هنگام

علل بروز اختلال عصبی شناختی ناشی از بیماری آلزایمر :

تمام نظریه‌ها درباره‌ی علت بیماری آلزایمر، بر نابهنجاری‌های زیستی که دستگاه عصبی را شامل می‌شوند، تمرکز دارند. نظریه‌های زیستی بیماری آلزایمر سعی دارند شکل گیری دو نابهنجاری مخصوص در مغز را توضیح دهند: گره‌خوردگی‌های رشته‌های عصبی و پلاک‌های آمیلوئید.

گرچه پژوهشگران مشغول آزمایش نظریه های مختلف هستند تا علت‌های بیماری آلزایمر را معلوم کنند، اما به احتمال زیاد، نقص اساسی در برنامه‌ریزی  ژنتیکی فعالیت عصبی، تغییراتی را که ممکن است درون مغز در اثر فرایندهای تباهشی روی دهند، راه‌اندازی می‌کند.

با کشف الگوهای خانوادگی بیماری آلزایمر با شروع زودهنگام، همراه با پیشرفت‌های صورت گرفته در مهندسی ژنتیک، پژوهشگران چند ژن را مشخص کرده‌اند که ممکن است به آگاهی از علت این بیماری کمک کنند.

عامل خطر رفتاری دیگر، چاقی است، شاید به علت نابهنجاری‌هایی در لپتین، هورمون تنظیم کننده‌ی چاقی. افرادی که نشانگان سوخت‌ و ساز دارند، اختلالی که آن‌ها را در معرض خطر دیابت و بیماری قلبی قرار می‌دهد نیز به میزان بالاتری بیماری آلزایمر دارند. فقدان ورزش بدنی عامل کمک‌کننده ی دیگر به خطر مبتلا شدن فرد به بیماری آلزایمر است.

رویکردها به درمان، دیدگاه‌هایی را در بر می‌گیرند، که تایید می‌کنند در حال حاضر، هیچ درمان زیستی وجود ندارد که چیزی بیش از تاثیر کوتاه مدت بر کاهش دادن شدت نشانه باشد.

درمان:

رویکردها به درمان، دیدگاه‌هایی را در بر می‌گیرند، که تایید می‌کنند در حال حاضر، هیچ درمان زیستی وجود ندارد که چیزی بیش از تاثیر کوتاه مدت بر کاهش دادن شدت نشانه باشد. داروهای تایید شده توسط FDA برای درمان نشانه‌های خفیف تا متوسط بیماری آلزایمر عبارتند از: ممانتین (نامندا)، گالانتامین (رازادین)، ریواستیگماین (اکسلون)، و دونپزیل(آریسپت). متخصصان بالینی به‌ندرت داروی دیگری، تاکرین (کانگنکس) را به علت نگرانی هایی درباره ی ایمنی آن، تجویز می‌کنند. این داروها، از تاثیر استیل کولینستراز، آنزیمی که معمولا استیل کولین را بعد از آزاد شدن آن در شکاف سیناپسی نابود می‌کند، جلوگیری می‌نماید.

پیشنهاد می‌شود:  اختلال ساختگی

مطالب مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن