اختلالاتاختلالات شخصیت

اختلال شخصیت نمایشی

Histrionic personality disorder

متخصصان بالینی، اختلال شخصیت نمایشی را در افرادی تشخیص می‌دهند که وقتی در کانون توجه قرار می‌گیرند خیلی لذت می‌برند. آن­ها  بیش از اندازه نگران ظاهر جسمانی خود هستند و اغلب به گونه‌­ای سعی در جلب توجه کردن دارند که اغلب رفتار آن­ها در نظر افراد دیگر مضحک و به صورت لاس زدن و اغواکننده به نظر می­رسد. این افراد اگر تحسین و تایید را از جانب دیگران دریافت نکنند عصبانی می­شوند. آن­ها ارضای سریع نیازهای خود را می­طلبند و به کوچک­ترین تحریک واکنش مفرط و معمولا به صورت اغراق‌­آمیز، مثلا غش و یا گریه‌کردن نشان می­دهند.

ملاک‌­های تشخیص اختلال شخصیت نمایشی :

  • در موقعیت‌هایی که در مرکز توجه نیست، ناراحت است.
  • تعامل با دیگران اغلب با رفتار نامناسب اغواگری تحریک‌آمیز جنسی مشخص می­شود.
  • هیجانات را به صورتی که فورا تغییر می‌کنند و سطحی هستند ابراز می‌کنند.
  • همواره برای جلب توجه به خود از ظاهر جسمانی استفاده می­کنند.
  • سبک گفتاری دارند که بیش از حد به برداشت کلی منجر می­شود و فاقد جزئیات است.
  • هیجان را به صورت نمایشی، ساختگی و اغراق‌آمیز ابراز می‌کنند.
  • به راحتی تحت تاثیر دیگران قرار می­گیرند.
  • روابط را صمیمی­تر از آنچه هستند تصور می­کنند.

علل بروز اختلال شخصیت نمایشی :

علت اصلی این اختلال به طور واضح مشخص نیست، اما به‌نظر می­رسد که عوامل ژنتیکی در شکل­گیری این اختلال بی اثر نیستند. فاکتورهای محیطی نیز در شکل­گیری این اختلال موثرند که عبارتند از: عدم تنبیه یا نقد شدن در دوران کودکی، پاسخ‌های تقویت‌کننده مثبت که تنها در صورت انجام رفتارهایی خاص و تایید شده توسط کودک به او داده می‌شود و توجه غیرقابل پیش‌بینی والدین به فرزندشان. تمامی این عوامل نوعی احساس سردرگمی در کودک به‌وجود می‌آورد و او نمی‌تواند تشخیص بدهد که کدام یک از رفتارها تایید پدر و مادرش را به همراه خواهد داشت. اختلال‌های شخصیتی معمولا تحت تاثیر خلق و خوی فردی، سبک‌های روانشناسی و شیوه‌هایی که افراد در مسیر زندگی خود برای مدیریت استرس فرا می‌گیرند نیز قرار دارد.

پیشنهاد می‌شود:  اختلال بی اشتهایی عصبی

درمان

روان درمانی:

بیماران دچار اختلال شخصیت نمایشی اغلب از احساسات واقعی خود بی‌خبرند؛ لذا تبیین احساسات درونی آن‌ها فرایند درمانی مهمی است. روان‌درمانی مبتنی بر روانکاوی چه به صورت گروهی و چه به صورت فردی، شاید درمان انتخابی اختلال شخصیت نمایشی باشد. طرحواره‌درمانی نیز برای درمان اختلال شخصیت نمایشی کاربرد دارد.

دارو درمانی:

برای برخی علایم می‌شود از دارودرمانی هم به صورت کمکی استفاده کرد (مثل استفاده از داروهای ضد افسردگی برای افسردگی و علایم جسمی، دارو­های ضد اضطراب برای اضطراب و داروهای ضد روانپریشی برای مسخ واقعیت و خطاهای ادراکی.)

مطالب مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن