اختلالاتاختلالات و انحرافات جنسی

اختلال انزال دیر هنگام

Delayed ejaculation disorder

در DSM-IV ، انزال دیرهنگام ، اختلال ارگاسم مردانه نامیده می‌شد. در این اختلال، تاخیر مستمر یا مکرر در ارگاسم یا فقدان کامل آن بعد از برانگیختگی جنسی عادی وجود دارد و باعث می‌شود که فرد رنج شدیدی را تجربه کند و در روابط میان‌فردی او مشکل به وجود آید. حدود ۸ درصد مردان، سمپتوم‌های اختلال انزال دیر هنگام را نشان می‌دهند و در اکثر موارد علت آن، عوامل فیزیکی هستند که در واکنش به دستگاه عصبی سمپاتیک تاثیر می‌گذارند.

در بعضی موارد، آغاز آمیزش جنسی با احساس لذت همراه می‌شود ولی بعد از مدتی، عمل دخول بیشتر حالت وظیفه پیدا می‌کند؛ نه اینکه با احساسات لذت همراه باشد. این حالت ممکن است نتیجه فشار از سوی همسر برای برقراری رابطه جنسی باشد، بدون آن‌که خود فرد برای انجام‌دادن آن میل جنسی کامل داشته‌باشد.

ملاک های تشخیص اختلال انزال دیر هنگام :

  • حداقل یکی از دو سمپتوم زیر باید در همه موارد فعالیت جنسی یا تقریبا در همه آن‌ها روی دهد و این سمپتوم‌ها حداقل به مدت ۶ ماه ادامه داشته‌باشند.
  • تاخیر بسیار زیاد در انزال.
  • نادر بودن انزال‌ها یا عدم انزال به طور کلی.

علل بروز اختلال انزال دیر هنگام :

روان‌شناسان و متخصصان عوامل بروز اختلال انزال دیر هنگام را از دیدگاه‌‌ها و رویکردهای مختلف بررسی می‌کنند.

طبق نظر روانکاوان، اختلال‌های جنسی بیشتر نتیجه کشمکش بین دو حالت زیر است؛ اینکه فعالیت جنسی معمولا لذت‌بخش است ولی جامعه عمدتا در مقابل آن ابرو در هم می‌کشد؛ و تضاد بین این دو مشکل‌ساز است. هم‌چنین عقده اودیپ در مردان ممکن است باعث اختلال‌های جنسی شود و یکی دیگر از عوامل این اختلالات، اضطراب است؛ این اضطراب عمدتا ناشی از تجربه‌های ناگواری مانند تروماهای جنسی_روانی، تابوهای فرهنگی_اجتماعی، اولین تجربه‌های جنسی خجالت‌آور یا تحقیرآمیز در روابط جنسی، مصرف زیاد از حد الکل در مردان می‌باشد. برخی علل غیر مستقیم نیز وجود دارد که موجب این اضطراب می‌شود و شامل احساس ناتوانی کلی، احساس شرم و گناه از انجام‌دادن فعالیت جنسی یا احساس تعارض درونی است.

پیشنهاد می‌شود:  اختلال ارگاسم زنانه

بررسی‌ها در ارتباطات میا‌ن‌فردی نیز نشان داده‌است که مشکلات در روابط با همسر، کینه و خصومت نسبت به یکدیگر، برتری و سلطه یکی از طرفین بر رابطه، احساسات منفی بین دو نفر و افسردگی احتمالا در روابط جنسی تاثیر می‌گذارند.

در نهایت می‌توان به علل بیولوژیک نیز اشاره کرد که آن‌ها را به سه طبقه مهم تقسیم می‌کنند؛ ۱) اختلال به علت عارضه‌های پزشکی، ۲) اختلال به علت عدم تعادل هورمونی و ۳) تغییر در واکنش جنسی به علت بالارفتن سن. به عنوان مثال فشار خون بالا، دیابت، مشکل قلبی و استعمال دخانیات و الکل با اختلال انزال دیر هنگام ارتباط زیادی دارد.

درمان:

در ۷۰ تا ۸۰ سال گذشته، درمان اختلالات جنسی مراحل مختلفی را پشت سر گذاشته‌است. پیش از دهه ۱۹۵۰، روانکاوی احتمالا تنها درمان ساختاردار برای کسانی بود که در جو آن زمان جرات اعلام مشکلات جنسی خود را داشتند. روانکاوی روی کشمکش‌ها و تنش‌های درونی به عنوان علت اصلی تمایلات جنسی واپس‌رانده‌شده، تاکید می‌کرد. به مرور زمان که آزادی بیشتر شد درمان‌های مستقیم مانند رفتاردرمانی که در آن تکنیک‌های مختلف را آموزش می‌دادند، نیز صورت گرفت و موثر واقع شد.

همانطور که در بخش علل گفته‌شد، اختلالات جنسی ممکن است با مشکلات میان‌فردی ارتباط داشته‌باشد؛ بنابراین با زوج‌درمانی و آموزش برقراری ارتباط و مهارت‌های جنسی، می‌توان مشکلات میان‌فردی را درمان کرد.  آموزش خود_رهنمودی نیز در مورد اختلالات جنسی برای این منظور به کار می‌رود که درمانجویان در خصوص استفاده از خود_رهنمودی‌های مثبت در مراحل مختلف فعالیت جنسی آموزش ببینند تا رفتار خود را هدایت کنند و از اضطراب بکاهند؛ به عبارت دیگر، در این تکنیک تلاش می‌شود تا درمانجو بر رفتارهای خود کنترل داشته‌باشد.

پیشنهاد می‌شود:  اختلال تبدیلی ( اختلال نشانه کارکردی عصبی )

روش مقابله با علت‌های دور نیز روشی است که به اولین تجربه‌های جنسی برمی‌گردد و در آن درمانجویان تشویق می‌شوند تجربه‌ها را به یاد بیاورند و درباره آن‌ها حرف بزنند که باعث می‌شود از شدت مشکلات جنسی کم شود. هم‌چنین درمان‌های بیولوژیک نیز در اختلالاتی که در اثر عوامل پزشکی، عدم تعادل هورمونی و تغییرات بیولوژیکی ناشی از افزایش سن به وجود می‌آید موثر هستند.

مطالب مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن